නකල්ස් කඳු මුදුන බලා Knuckles Hike -කොටස 01

(මෙය 2009-02-24 යන දිනදී එකවරම සිතට නැගූනු මතකයන් අනුව ලිවීමට යෙදුනු චාරිකා සටහනකි. පළමු කොටස ලියා අවසන් කිරීමට හැකි වුයේ අද දිනදීය, එනම් 2015-02- 20 දිනදීය)

මේ දක්වා මම ජීවත් වෙලා තියෙන කාලය ඇතුළතදි මම ගිහින් තියෙන කැලෑ ගමන් වලින් හොඳම ගමන කියල කියන්න පුළුවන් ගමනක් ගැන තමයි මම මේ කියන්න යන්නේ. එහෙම කියන්න ප්‍රධාන හේතු කීපයක්ම තියෙනවා. ඉදිරියට මේ වගේ කැලෑ අස්සෙ රිංගන ගමන් යන්න ලැඛෙන අවස්ථා හිඟකමත් ඒ වගේ ගමන් බිමන් යන්න හොඳ මට්ටමක මගේ ශරීර කූඩුව දැන් නැති වීමත් ඒ හේතු අතර ප්‍රධානයි.

අප විසින් සිදු කල බොහෝ සවාරි මෙන්ම මෙයද පිටත් වූ දින වකවානුද එකවර මතකයට නගාගත නොහැකි විය. සටහන ලියාගෙන යාමේදී අතරමගදී සිදු වූ සිදුවීම් සිහි කිරීමේදී අප මෙම ගමන පිටත් වුයේ 2004-02-03 දින බවත් 06 වැනිදා ආපසු පැමිණි බවත් මතකයට නගා ගත හැකි විය.

මෙය විශ්ව විද්‍යාලයේ දෙවන වසරේ දෙවන සෙමෙස්ටරයේ මුල් සති කිහිපය ආසන්නයේ සිදුකළ කිසිදා අමතක කළ නොහැකි ලෙසින් මතකයේ රැඳුනු චාරිකාවකි. මෙම චාරිකාවේ යම් විශේෂත්වයක් තිබුණි. එනම් අඩු වියදමින් ඇඟට දැනෙන අමතක නොවෙන මට්ටමේ ගමනක් යා යුතු බවය. එමෙන්ම එක් අයෙකුගෙන් අය කලයුතු මුදල රු 500 කට වඩා අඩුවිය යුතු බව එහිදී මතුවූ වැදගත්ම කාරණය විය.

ගමන යාමට ඒකමතිකව තීරණය වූයේ නක්ල්ස් රක්ෂිතය බලාය. එහි දිනක හෝ දෙකක කඳවුරු  ගැසීමකින් අනතුරුව ලංකාවේ ඇති සුන්දර ගම්මානයක් වන මීමුරේ බලා නක්ල්ස් කඳු මුදුන් හරහා ගමන් කිරීම අපගේ ඊළඟ අපේක්ෂාව විය. පෙබරවාරි 04 නිදහස් දිනය සහ 05 පොහොය දිනය දී තිබුණි. එය අප සතු වූ වැඩ අඩු කාලසීමාවක්ද වූ බැවින් කාලය පිළිබඳ ගැටළුවක් අපහට නොවිය. ගමන ආරම්භ කිරීමට කතිකා කර ගත්තේ පෙබරවාරි 03 අඟහරුවාදා දින රාත්‍රියේදීය.

මෙම කාල සීමාව වන විට අප පිරිස සමන්විත වුයේ වනජීවීන්ගේ සහ ශාක වර්ග වල ගති ස්වභාවයන් නිරීක්ෂණයට වඩා කඳු නැගීම, දිය ඇලි බැලීමට යාම වැනි හයිකින් ඝණයට අයත්වන ක්‍රියාවන් කෙරෙහි වැඩි නැඹුරුවක් ඇතියවුන් පිරිසකිනි.

03 වැනි දින රාත්‍රියේ මාතලේටත් තරමක් ඈතින් පිහිටි DTB ලාගේ ගෙදර නතර වීමට අදහස් කලේ අප මීට කළින් එහි ගොස් නොමැති නිසාය. පසුදින උදෑසනින් නැවත නුවරට පැමිණ වත්තේගම බලා ගොස් එතනින් නකල්ස් බලා යන පරිදි අපගේ සැළසුම සැකසුණි. එය පරංගියා කෝට්ටේ ගියා වැනි ගමනක් වූවත් ඒ දිනවල අපගේ කටයුතු සිදු වුයේ එලෙසය. හරි, දැන් කෙලින්ම කතාවට බහිමු.

ගමනට අවශ්‍යය කරන බඩු මුට්ටුත් අරගෙන ඔක්කොම එකතු වෙලා කොළඹින් පිටත් වෙන්න හදනකොටම වෙලාව  සවස 3ත් පහු වුනා. ආරම්භය හොඳයි වගේ. අපේ ගමන් නඩය වුයේ මම, දෙමළා, DTB (කළුවා), චූටි බබා, කපුටා, දහමා, තරිඳු, එළුවා, බල්ලා සහ බඩා යන පිරිස. DTB අපිත් එක්ක ආවට ඌ අපේ චාරිකාවට එකතු වෙන්නේ නැහැ කියල තමයි කළින් ඉඳලම අපිට කියල තිබුනේ. මේ කියන කාලේ වෙද්දී අපේ කවුරුවත් ගාව කුඩාරම් තිබුනේ නැහැ. දහම රෝයල් එකේ බාලදක්ෂ එකේ කුඩාරම් දෙකක් අපේ ගමනට ලැස්ති කරගෙන තිබුනා. එව්වා පොළවට හයි කරන්න තිබුනේ යකඩ බට වලින්. ඒ බට ටිකත් සෑහෙන බරයි.
සම්පුර්ණ ටෙන්ට් එක ගත්තම කිලෝ විස්සක්වත් ඇති කියල මට හිතෙනවා.

මාතලේට යනකොට ම රෑ 8 ට විතර ඇති. DTB ලගෙ ගෙදරට යන්න බස් එක්ක එනකම් සෑහෙන වෙලාවක් බලන් ඉන්න සිද්ධ වුනා. බලාගෙන ඉඳල එපා උනාට පස්සේ ත්‍රිවිල් වලින් යන්න තීරණය කලා. හැමදාම අනුන්ගේ වැරදි හොයන සහ කට කැඩිච්ච කතා කියන DTB ට ගෙදරට යන්න බස් නැති වීම ගැන අපි ගහන මඩ පාරවල් කාගෙන සද්ද නැතුව ඉන්න සිද්ධ වුනා. ඒ මදිවට ත්‍රිවිල් වල ගියපු එකත් අපේ ලෝ බජට් ට්‍රිප් එකට සෑහෙන බලපෑමක් ඇති කරනවා කියන එකත් අමතක කරන්න බැහැ. අපිවත් පටවගත්තු ත්‍රීවිල් කාරයෝ තුන්දෙනා රේස් යන්න පටන් ගත්තා. පාරේ වාහන අඩු නිසාත් මගියෝ සියල්ල කොල්ලෝ නිසාත්, සමහර විට ඉක්මණට ආපහු ගියාම තව හයර් යන්න පුළුවන් නිසා වෙන්නත් ඇති කියල හිතල අපි මුකුත් කිව්වේ නැහැ. බඩා සහ තව කීප දෙනෙක් හිටපු ත්‍රිවිල් එක එහෙම වෙට්ටුවක් දාන්න ගිහින් තව පොඩ්ඩෙන් ඉස්සරහින් ආපහු වාහනේක හැප්පෙනවා. ඒකෙ රියදුරා හොඳට බීල ඉඳල කියල උන් දැනගෙන තියෙන්නේ ත්‍රිවිල් එකට නැගල ගමන පටන් ගත්තට පස්සේ. කළුවරේ ගිහින් තිබ්බ ත්‍රිවිල් වලට නැග්ග මිසක් ඒවා පදින උන් කාලද බීලද කියල බලන්න බැරි වීම ගැන අපි අපිටම දොස් කියා ගත්තා.

කොහොම හරි රෑ 10 ත් පහු වෙලා අපි DTB ලගෙ ගෙදරට ගියා අම්ම තාත්තගෙන් උණුසුම් පිළිගැනීමක් හම්බ වුනා ඒත් නංගි පේන්න නැහැ. අපේ එකාගෙ තියෙන නැහැදිච්ච කමට ඌ ඒ කෙල්ලට කල් තියාම කියලද කොහෙද අපි ආපු ගමන් හැංගෙන්න කියලා. ඔන්න ඔහොමයි අපේ යාළුවො අපිට කරන්නෙ. දඬුකඳේ ගහන්න වටිනවා මුන් කරන වැඩ වලට.

ඒකට කමක් නැහැ. එපා කියන්නෙ නැතුව නෑ බෑ කියන්නෙ නැතුව කට්ටිය එක්ක එකතුවෙලා ලැස්ති කරලා තිබ්බ කෑම බීම ටිකට වග කිව්වා. පහුවෙනිදා පාන්දර 4:30ට වගේ නැගිටින්න හිතාගෙන හිටපු නිසා රෑට කාපු ගමන්ම වගේ  නිදා ගන්න තමයි දැන් අපේ සුදානම. ගෙදර සාලේ බිමට දාපු මෙට්ට ඇඳ ඇතිරිලි අපේ සුව යහන බවට පත් වෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නැහැ. එලාම් එක වැදුනට උදේ නැගිටින්න පුදුම කම්මැලි කමක් දැනුනේ. මම නැගිටලා අනිත් උන්වත් ඇහැරවගෙන මුණකට සෝදන්න ගියා. මම මුණ සෝදාගෙන එද්දිත් සමහරු නිදි. අපේ සෙට් එක සම්පුර්ණයෙන් ඇහැරවා ගන්නකොට වෙලාව පාන්දර 5ත් පහු උනා වගේ තමයි මතක.

කට්ටියම ලෑස්ති වෙලා බඩු මුට්ටු එහෙම සූදානම් කරලා ඉවර වෙද්දී පාතරාසය විදිහට කිරිබත් සුදානම් කරලා තිබුනා. කිරිබත් කාල තේ එහෙමත් බීල ඉවර වෙද්දී අපි එක්ක නකල්ස් යන්න එන්න බැහැ කියල කියපු DTB ත් අපි එක්ක යන්න එන්න ලැස්ති වෙලා. ගෙදර උදවියගෙන් සමු අරගෙන මාතලේ ටවුමට යන්න තියෙන බස් එකට නගින්න තියෙන හෝල්ට් එක ගාවට ආවා. සූදානම් වෙලා ගියා කියල කිව්වට කඩෙන් ගන්න බඩු මුට්ටු තොගයක්ම තිබුනා. ඒකට හේතුව උනේ කොළඹ ඉඳල කෑමට අවශ්‍ය කරන බඩුමුට්ටු උස්සගෙන එන්න අමාරු නිසා ඒවා අතරමගින් ගම්මු කියල අපි කළින්ම ගත්තු තීරණය. මම බඩු ලිස්ට් එකක් ලියාගෙන ඇවිත් තිබුනේ. එහෙම වෙලත් ඒ බඩු ටික ගන්න පැය දෙකකට වැඩිය ඉන්න සිද්ධ උනා. අපි උදෙන් ගියාට කඩ කාරයෝ කඩ අරින්නේ පහු වෙලානේ.

අපේ උන්ට ඒ වෙලාව ඉන්න එකනම් ඒ තරම් අමාරු උනේ නැහැ. එදා අපේ උන්ගේ වෙලාවටද කොහෙද ඒ අහල පහල තියෙන ස්කෝල වල බෑන්ඩ් කණ්ඩායම් ටික පාරට බැහැලා නිදහස් දිනයට පෙළපාලි යනවා. සියයට අනූවක් විතරම හිටියෙ ගෑණු ළමයි. (ඔන්න දැනුයි මතක් උනේ මේ 2003 පෙබරවාරි 04 - නිදහස් දිනය)

ඒ ළමයි ටික දැක්කම අපිට හිතුනේ මාතලේ තියෙන්නේ බාලිකා ඉස්කෝල විතරමද කියලා. සමහර විට DTB ත් යන්න ඇත්තෙ එයින් එකකට වෙන්නත් ඇති කියලත් හිතුනා. අර කතාවකට කියන්නෙත් “කේතලෙන් මල්ලක්” ගන්න එකක් ගැන. ඒක නම් හරි වෙන්න ඇති. හැම තැනම වැඩිපුර ඉන්නේ ගෑණු ළමයි. ඒත් DTB  වගේමයි හරි හොඳ පාටයි, ඒ වගේම ඒ හිටපු ඔක්කොම වගේ කළුයි. අපේ DTB වගේම මෝඩද කියලා කියන්න නම් දන්නේ නැහැ. හරි හරි... මඩ ඕනේ නැහැ, ආපහු කතාවට යමු.

හැමතැනම් ඇවිදලා බඩු මුට්ටු ටිකනම් අරගත්තා. එතන වැඩිපුරම පාන්, මාජරින් සහ රටළුෑණු තමයි තිබුනේ. මීට අමතරව වැදගත් ද්‍රව්‍ය විදිහට ඉටි පන්දම්, ගිනි පෙට්ටි, පැනඩෝල්, තුවාල උනොත් බෙහෙත් වර්ග, ගෝස් වගේ දේවල් සහ ඩෙක්‍රෝස් පැකට් 30 ක් විතර වගේත් ගත්තා. අනිත් වැදගත්ම දේ තමයි කූඩැල්ලෝ එල්ලෙන එක නතර කරන්න පාවිච්චි කරන්න නිල් සබන් කැට දෙකකුත් ගත්තා.

බඩුමුට්ටු ටිකත් අරගෙන නුවරට ගිය අපේ ඊළඟ කටයුත්ත උනේ වත්තේගම බස් එකක් හොයා ගන්න එක. වත්තේගමදි තවත් අවශ්‍යයයි කියලා හිතුන පොඩි පොඩි දේවල් ටිකකුත් ගන්න පුළුවන් උනා. ඊට පස්සේ දවල් කෑම කන්න හිතාගෙන පොඩි කඩේකට ගොඩ උනා. එතන කෑමනම් සත පහකට වැඩක් නැහැ. බඩගිනි නිසා බඩට දා ගත්තා. ගමනාන්තයෙදිත් තව පුංචි කඩයක් තියෙනවා කියල කවුරුහරි කියපු නිසා අමතක වෙච්ච දේවල් තියෙනවද කියල වැඩිය හොයන්නේ බලන්නේ නැතුවම අපේ අන්තිම බස් රථය වෙච්චි බඹරැල්ල බස් එකට නැගගත්තා.

කඳු පල්ලම් වංගු පහු කරගෙන එන අතරේ ඈතින් නකල්ස් කඳු පන්තිය පේන්න පටන් ගත්තා. නකල්ස් කඳු පන්තියත් අඳුරු වෙලා තිබුනේ. ඒ එක්කම පොඩි පොද වැස්සක් වැටෙන්නත් පටන් ගත්තා.  අපේ ගමනාන්තය ඒ කියන්නේ බඹරැල්ලට එද්දී වටපිටාව ටිකක් විතර වැහි අඳුරින් වැහිලා තිබුණත් වැහි පොද වැටෙන එක නතර වෙලා තිබුනා. බස් එක ගමනාන්තයට ඇවිත් නතර කලා. බඩුමුට්ටු ටික බස් එකෙන් බාගෙන පැත්තකින් තියල ඉවරවෙලා එක එකා නොයෙකුත් අවශ්‍යතාවන් ඉටු කරගන්නවා. බස් එක හරවන තැනම වගේ තියෙන පුංචි කඩය  අපේ බඩගින්න තිබහ හැම දේම විතරක් නෙමේ අපට අමතක වෙලා තිබුන සමහර භාණ්ඩ කීපයක් ගන්නත් උපකාරී වුනා. මම අත්දැකලා තියෙන දෙයක් තමයි බොහොමයක් දුෂ්කර පැති වල මේ වගේ හැම දෙයක්ම වගේ ගන්න පුළුවන් කඩ තියෙනවා කියන එක. කඩේ කිට්ටුව තිබ්බ වැසිකිළිය අපිට සෑහෙන පිටුවහලක් උන බව අමතක කරන්න හොඳ නැහැ.

බඹරැල්ල කඩේ ගාව අපි...

මේ ඉන්නේ බල්ලා, කඳු නැගීමට පෙර...

චුටි බබා, කපුටා, DTB නකල්ස් බෝඩ් එක ගාව

කඩය අසල තිබු අපට පිහිට වූ වැසිකිළිය

අසළ පිහිටි දිය ඇළ, නම අමතකය.

වැහි බීරුම තිබුනත් නකල්ස් කන්ද නගින එක අතඅරින්න කවුරුවත් සූදානම් නැහැ. ඒ වුනාට නකල්ස් කිට්ටුවටම එනකම් අපි ටිකක් දෙගිඩියාවෙන් තමා හිටියෙ වැස්ස අපිට බාධාවක් වෙයිද කියලා. කන්ද නගින්න කවුරු හරි දන්න කියන කෙනෙක් හොයලා දෙන්නම් කියලා පොරොන්දු වෙච්ච දහම් හතර අතේ කැරකුනත් කාවවත් හොයා ගන්න බැරි වුනා. කඩෙන් අහල බැලුවට වැඩක් උනෙත් නැහැ. අන්තිමේදී අපි ගයිඩ් කෙනෙක් නැතුවම ගමන පටන් ගත්තා.

ගමනේ මුල් කොටස යන්න තිබුනේ ලොකු බෑවුමක් තියෙන තේ වත්තක් හරහා. ඒ වෙද්දී වැහි ගතිය අඩුවෙලා පොඩි අව්රැල්ලක් වැටෙන්න පටන් අරගෙන තිබ්බේ. පළවෙනි මීටර් 100 විතර යද්දි අපි හැමෝවම මැරිල වැටෙන්න තරම් හතියකුයි දාඩියයි දාන්න පටන් ගත්තා. මුලින්ම හම්බ වෙච්ච ගෙදර ඒ කිට්ටුවම තිබුනෙ අපි හැමෝගෙම වාසනාවට වෙන්න ඇති. එතන නතර වෙලා නිදහසේ ගලාගෙන එන වතුර බටයකින් ඇති වෙන්න වතුර බිව්වා. තැන තැන වාඩිවෙලා හති අරින්න පටන් ගත්තා. ඒ ගමන්ම මිදුලේ කොණක වවලා තිබුණ තක්කාලි ගහකින් ගෙඩි කීපයකුත් කඩාගෙන කාල එතනම තිබ්බ මිරිස් ගස් වලින් මිරිල් කරල් ටිකකුත් කඩාගෙන කෑවා. ඊට පස්සෙ තමා කට්ටිය ටිකක් විතර යථා තත්ත්වයට පත් වුනේ.
මෙන්න මේ වෙලාවේ තමයි ඒ ගෙදර හිටපු ගෑණු මනුස්සයා අපේ ආගමනය දැකල එළියට ආවේ.

කතාව ටිකක් දිග වැඩි නිසා කොටස් දෙකක් විදිහට දැමීමට සිදුවීම සම්බන්ධව සමාව....

මී මුරේ - Meemure (2008.05.24 සහ 25) - දෙවන කොටස

මාර්ගයේ අසීරු ස්ථාන කිහිපයක් මෙහිදීද හමු විය. එහිදී රියදුරු මහතා වාහනය කිහිප ස්ථානයකදීම යට වද්දා ගත්තේය. අපහසුවකින් තොරව ගත හැකි ස්ථානයකදී පවා ඔහු ඒ වරද සිදු කළේය. ඉතාම අපහසුවෙන් එගොඩ වූ දෙවරකදීම “තවත් යන්න තියෙනවද” කියා ඉතා අප්‍රසන්න ලෙස විමසූ විට දිය හැකි පිළිතුරක් අප සතුවද නොවීය. කෙසේ හෝ ඉදිරියටම යා යුතුය. 

කයිකාවල දිය නාමින් -ජායාරූපය සඳරේකාගෙන්

ගිය සතියේ මෙහි පැමිණි පෙරමුණේ මාර්ගය හොඳින් දන්නවා ඇතැයි අප අනුමාන කළෙමු. එහෙත් අවසානයට ළඟා වී ඇතැයි අනුමාන වශයෙන් සිතෙන ස්ථානයකදී ඔහු අප හා පැවසූවේ “දැන්නම් ගමට ඇවිල්ලා ඉවරයි” කියාය. නමුත් මී මුරේ මී ගස ඇති ස්ථානයට යාමටද එතැන සිටද තවත් කිලෝමීටර දෙකක් පමණ යාමට සිදු විය. සවස 4:45 ට පමණ මී මුරේට පැමිණීම සනිටුහන් විය. මාගේ නෙත ගැටුණු මුල්ම දසුන වූයේ වෙනකක් නොව ගමට එහායින් විරාජමානව වැඩ සිටිනා ලකේගලයි.

ලකේගල කන්ද

ගමට ගොඩවැදුනු වහාම රියදුරු මහතා වහාම සුපුරුදු නින්ද ආරම්භ කල අතර වටපිටාව නැරඹීමට එහා මෙහා යෑම අපගේ කාර්යය විය. ගමේ පහළ දෙසට යාහැකි මාර්ගයේ සැළකිය යුතු දුරක් පයින් ගමන් කළ අපහට කුරුළු වර්ග කිහිපයක දසුන් දැක ගැනීමට ලැබුනද ඉන් නිසි ප්‍රයෝජනයක් නොවූයේ මද ආලෝක තත්ත්වය නිසාවෙනි. ආපසු ගම්මානය දෙසට පැමිණි අපගේ මීළඟ ප්‍රශ්නය වූයේ නවාතැන්පළක් සොයා ගන්නේ කෙසේද යන්න සම්බන්ධවය.

ගවයින් සඳහා තණකොළ රැගෙන එමින්

අප නඩය දෙස විමසිලිමත්ව බලා සිට පිටව යන කොළු ගැටයෙක්.

මී මුරේ සිවිශේෂී ගල් තාප්ප -ජායාරුපය ගලා/සජ්

කුඹුර අද්දර අඩිපාර -ජායාරුපය ගලා/සජ්

කමතක් -ජායාරුපය ගලා/සජ්

ගැමි ගෙයක් -ජායාරුපය ගලා/සජ්

නවාතැනක් සොයන අතරවාරයේ ගමේ පිහිටි එකම කඩමණ්ඩිය වටා තැන තැන වාඩි වී වල්පල් කතා කරමින් උන් අපහට එහි පැමිණි ගැමියන් හා දොඩමළු වන්නටද අවස්ථාව සැළසුනි. එම කඩයේද බුලත්විට නොතිබුනු අතර එහිදී දැනගත හැකි වූයේ බුලත් වෙනුවට ඔවුන් පාර අයිනේ වැවෙන යම්කිසි පැළෑටියක කොළ සපන බවත්ය. ඒ කොල වර්ගයේ නම “තලා” බවත් සපා බැලු විට තරමක අමුතු රසක් දිවට දැණුනි. එම පැළෑටිය පිළිකා කාරකයක් බව මා හට දැනගන්නට ලැබුනත් එසේ දැනගන්නට ලැබුනේ කොහෙන්දැයි මා හට මතකයක් නැත.

මීට වසර කිහිපයකට පෙර මෙහි පැමින තිබූ වස්සා විසින් දැන හඳුනා ගන්නා ලද නිවසක නතර වීමට හැකියාව අත්දැයි විමසා බැලීමට අප එහි ගියෙමු. එහි සිටියේ අදාළ නිවසේ මව පමණි. ඇයගේ ස්වාමි පුරුෂයා කුඹුරට ගොස් තවම නොපැමිණි බවද ස්වල්ප වේලාවකින් පැමිණෙනු ඇතැයිද කියැවිනි. නැවත අප එහි ගියෙමු ඒ රාත්‍රි හතට පමණය. එහිදී ඇය කියා සිටියේ පන්සලේ නතර වීම සඳහා ඇය අප වෙනුවෙන් අවසර ලබා ගත් බවක්ය.

ඔවුන් සතු අමතර නිවසේ ජල පහසුකම් නොමැති අතර එය අප හට කරදරයක් විය හැකි බැවින් එසේ කල බව ඇය පැවසුවාය. අනතුරුව අපගේ බඩු මුට්ටු සියල්ල රැගෙන පන්සල බලා ගමන් කළෙමු. එහි වැඩ සිටින එකම ස්වාමීන් වහන්සේ අපගෙන් කල ඉල්ලීම කිහිපයකින් අනතුරුව බණ මඩුව අපගේ නවාතැන්පළ වශයෙන් සපයා දුන්නේය.

එම ඉල්ලීම් අසාධාරණ ඒවා නොවීය. නවාතැන් දීම වෙනුවෙන් යම් මුදලක් බලාපොරොත්තු වන බවත්, කරදරකාරී ලෙස ශබ්ධ කරමින් නොහැසිරෙන ලෙසත් අපගෙන් කල ප්‍රධාන ඉල්ලීම් විය.

පෙර වරකදී එහි පැමිණි තරුණ කණ්ඩායමක් මත්පැන් බී සිදු කල මුග්ධ හැසිරීම් නිසා පැමිණෙන කණ්ඩායම් වලට මෙම මුලික දැනුම්දීම සිදු කරන බව උන් වහන්සේ පවසා සිටි සේක.

රාත්‍රී ආහාරය ලෙස නූඩ්ල්ස් සෑදීම ආරම්භ කල අතර එහිදී පෙරමුණේ නැවතත් නා ගත්තේය. නූඩ්ල්ස් තැම්බීම සඳහා ඔහු සූදානම් වී ඇත . භාජනයකට වතුර දමා නූඩ්ල්ස් සියල්ල එහි දමා ලිප තැබීමට පෙර වතුර ඇතිදැයි සැකහැර ගැනීමට ඔහු මාගේ සහය පැතුවේය. වේලාවට ඔහු ලිප ගින්දර දමා තිබුනේ නැත. නැවතත් නූඩ්ල්ස් සියල්ල ඉවත් කර වතුර පමණක් දැමූ භාජනයක් ලිප තැබීය. වතුර උණු වූ පසු එයට නූඩ්ල්ස් දමා තම්බා ගත්තද එයින් වතුර ඉවත් කර පෙරා ගැනීම සඳහා නිසි පහසුකම් නොවූ බැවින්ද කළින් එය කලින් ජලයේ ගිල්වා තිබුණ බැවින්ද අවසාන ප්‍රතිඵලය වූයේ හොඳින් ඛෙරි වූ නූඩ්ල්ස් තලියකි. දහවල් බතෙන් කොටසක්ද ඉතිරි වී තිබුණි.

රාත්‍රී ආහාරය පිළියෙල කර ගත්තද එය අනුභව කිරීමට එතරම් අවශ්‍යතාවයක් පිරිසට නොවීය. දහවල් බත් සහ නූඩ්ල්ස් ස්වල්පය බැගින් ඛෙදා ගත්තද, ඛෙදා ගත් ප්‍රමාණය සම්පූර්ණයෙන් අනුභව කිරීමේ හැකියාවක් සතු නොවීය. රාත්‍රී ආහාරය ගැනීමට පැමිණෙන මෙන් දැන්වුවද, රියදුරු මහතාගේ මනාපය වූයේ බඩගින්නේ නින්දට පිවිසීමය.

රාත්‍රිය නිකරුනේ ගෙවී යාම අපරාධයකි. ඉන් ගත යුතු ප්‍රයෝජනය ගත යුතුය. එහෙත් අනෙකෙකුගේ බලකිරීමක් ලැඛෙන තුරු තැන තැන කිරා වැටෙමින් සහ නොයෙකුත් දෑ කියවමින් සිටි පිරිස එක්තැන් කර ගැනීමට විචිත්‍රා නැගණිය දැඩි උත්සාහයක් ගත්තාය. අනතුරුව මාගේ සහ තවත් කිහිප දෙනෙකුගේද ඉල්ලීම මත මෙවැනි චාරිකාවකදී අප පිරිස සිදු කරන රාත්‍රී ක්‍රියාකාරකමක් සෙමෙන් ආරම්භ විය.

ප්‍රශ්න සහ උත්තර මාරු කර ගැනීමේ සිට අන්අය නොදන්නා කිව හැකි ගණයේ ළා සැලකෙන රහස් එළි කරවීම වැනි ක්‍රීඩාවන් එහිදී එළි දැක්විණි. මෙහිදී මා සිත් ගත් වැදගත්ම අංගයක් වූයේ එහි සිටි පිරිස එකිනෙකා මුල් වතාවේ දුටු පසු හෝ හමු වීමකින් පසු එකිනෙකා සම්බන්ධව ඇති වූ ආකල්පයන් කෙබඳුද යන්න පිළිබඳව හෙළි කිරීමත්ය. එය නවතම හා ඉතාම සිත් ගන්නා වූ අංගයක් විය. විශ්ව විද්‍යාලයේදී මා දුටු මුල් අවස්ථාවේ හනී සහ විචිත්‍රා යන දෙදෙනා තුළ මා සම්බන්ධව ඇති කරගෙන තිබු අදහස ඇසු මා හට දැඩි විශ්මයක් ඇති විය. ඒවා තරමක් දරුණු ගණයේ අදහස් විය. තමන් සම්බන්ධව කෙනෙකුට ඇතිවන අදහස් අවංකව දැන ගැනීමට ලැබීමෙන් කෙනෙකුට තමන්ගේ අඩුපාඩු සකසා ගැනීමට හැකිබව මාගේ අදහසයි.

මෙහිදී ආදර සම්බන්ධතා ඇති වූ ආකාරය පිළිබඳ ඉතා අවංක සහ සිත්ගන්නා සුළු මතකයන් අවදි කරවීමට සු සමත් විය. පෙරා ඇයගෙන් ආදරය විමසන තෙක් ඇය නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටි අයුරුත්, එය ප්‍රමාද වන අතරතුරේ ඇයගෙන් ආදරය විමසා පස් හය දෙනෙක් පැමිණි අයුරුත් ඒවා දැක දැකත් පෙරා මෝඩයෙක් සේ සිටියායැයි ඇය කියා සිටියාය. ඒ සියල්ල ඇත්ත බව අප කණ්ඩායමේ එකට සිටි අප පිරිස කළින් පටන්ම දැනගෙන උන්හ. කෙසේ නමුත් රාත්‍රී ක්‍රියාකාරකම්  සඳහා පිරිසගේ උන්නදුවෙහි අඩුවක් ඇති බවක්ද පෙනී ගිය බව නොකියා බැරිය.

ටික වේලාවකින් පසුව වැටුණු වැටුණු තැන්වල නින්දට වන් අපහට තිබුණු එකම කරදරය වුයේ සිමෙන්ති පොළවේ වැතිර නිදා ගැනීම නිසා ඇති වූ ශාරීරික හිරිහැරය සහ සීතල නිසා ඇති වූ අපහසුතාවය පමණකි. රාත්‍රියේ ඈතින් ඇසුණු පිරිත් සජ්ජායනයක හඬ කියා පෑවේ තරමක් ඈත නිවෙසක පිරිත් පිංකමක් සිදුවන බවයි.

උදෑසනින් දුටු සඳමඩල

ලකේගල කන්දේ පැතිකඩක්

උදෑසන අවදි වූ අපහට රාත්‍රියේ ඇසුනු පිරිත් සහ බණ වෙනුවට බුදුගුණ වැයූ ගී කිහිපයක් ඇසෙන්නට විය. මුහුණ කට සෝදාගෙන රාත්‍රියේ ඉතිරි වී තිබූ අහර කොටස රත් කරගෙන ආහාරයට ගත්තෙමු. පන්සලේ හාමුදුරුවන්ගෙන් සමුගත් අප නවාතැන් ගාස්තු වශයෙන් රුපියල් 500 ක් ලබා දුන්නෙමු. පා ගමනට අවැසි බඩු මුට්ටු හැර ඉතිරිය වාහනයට පටවා දැම්මෙමු. රියදුරු මහතාට ඇවැසිනම් කයිකාවල කඩමණ්ඩිය වෙත ගොස් අප එනතුරු නැවතී සිටින ලෙස පැවසීය. ඔහු පිටත් වීමට පෙර මම සහ පෙරා රහසේ ඔහුට දුන් උපදෙසක් වූයේ හැකිනම් අප ආපසු කයිකාවල බලා පැමිණෙද්දී බීමට හැකිවන පරිදි කිතුල් රා ටිකක් සොයා තබන ලෙසය. ඒ සඳහා සහ ඔහුගේ ආහාර වේල් සඳහාද අවැසි මුදල් ඔහු හට ලබාදී ඔහුව පිටත් කර හැරියේය. ඉන්පසුව එළඹියේ ගමපුරා නිදහසේ ඇවිදගොස් වටපිටාවේ සුන්දරත්වය අත්වීඳීමේ වාරයයි. බැලූ බැලූ සෑම අතම දක්නට ලැබුනේ නිල්ලය, ගස්වැල් අතරේ ඇති ඉඩක සෑදූ කුරුළු කූඩු සහ එහි සරමින් සිටි කුරුළු සමුහයාය.

ගල් වැටවල්

ගං මැද්දේ

කුඹුර අද්දර වූ බෝ ගස් සෙවනකට වී සමනළ සහ කුරුළු නිරීක්ෂණයේ යෙදෙමින් උන් අපහට ඈතින් ඇසෙන්ට වූයේ දවුල් තම්මැටටම් නාදයකි. මද වේලාවකට පසු ගම්මුන් පිරිසක් එහා ගම්මානයේ පැවති පිංකම් ගෙදර බලා යමින් උන්හ. ඒ අතරේ අප හා කතාබහ කළ අයෙක් අපහටද පිංකම් ගෙදරට පැමිණෙන ලෙස ආරාධනා කරන්නටද අමතක නොකළහ. කාල වේලාවේ මදකම නිසා එම යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කලේනම් හිතකින් නොවන බව කිවයුතුය.

දිය පහර දෙසට යමින්

පිංකම් ගෙදර යන ගැමියන්

දිය පහර -ජායාරුපය ගලා/සජ්

ඉන් පසුව අපගේ නිරීක්ෂණය යොමු වූයේ කුඹුර අද්දර පිහිටි පුංචි දොළ පහරේ පිහිනමින් උන් මාළුන් වෙතය. එහි මද වේලාවක් ගත කළ අපහට පිංකම් ගෙදර සිට පැමිණෙමින් සිටි හාමුදුරු නමක් සිනහ මුසු මුහුණකින් යුතු දරුවකු සමග වඩිනා අයුරු දැකගත හැකිවිය. කාල වේලාව මද නිසා නුදුරුව තිබු වනයේ සිරි නැරඹීමට යාමටද නොහැක. ගමපුරා තැන තැන කරක් ගැසූ අප දහවල වන විට ආපසු කයිකාවල බලා ගමන් ඇරඹීම සඳහා සූදානම් වීමු.

හාමුදුරුවෝ

එම දිනයේ දැඩි පිපාසයක් දැනුණේ වියළි කාලගුණයක් පවතී බැවින් විය හැක. පාර අයිනේ ඇති දිය පහරවල් වලින් පිපාසය සංසිඳවා ගනිමින් විහිළු තහළු කරමින් සෙමින් සෙමින් ගමන් ගත්තෙමු. වරෙක පාර අද්දර ඇති නිවසකින්ද වතුර ඉල්ලා ගත්තේ එතරම් දැඩි පිපාසයක් එදින දැනෙන්නට වූ නිසාය. තරමක් ඉදිරියෙන් ගමන්ගත් අප පසුපස හරි බැලු පසු දැකගත හැකි වූයේ කුඩා කල සිහි ගන්වන දසුනකි. ඒ නම් අළුත වැටුණු කොළපතක තම පෙම්වතිය වාඩි කරවාගෙන ඇදගෙන එන පෙරාය.

පැළක්

කයිකාවල ආසන්න වද්දී එකවර ඇද හැලූණු වර්ෂාවකට අප හසු විය. දිවාකල තිබු දැඩි රස්නයට හේතුව දැන් පැහැදිළිය. එහි තිබූ කඩය ආසන්නයේ අප පැමිණි වෑන් රථය නතර කර තිබූ අතර රියදුරු මහතා මා වෙත පැමිණ රහසින් කියා සිටියේ ඔහු පැමිණි කාරණය සාර්ථක වූ බවය. මම පෙරා සහ වස්සා කිතුල් රා පොදක රස බැලු අතර වැස්ස තුරල් වූ පසු බතක් උයා හොද්දක් සාදා ගෙන කා දැමීමෙන් දිවා ආහාරය සපුරා ගත්තෙමු. වෑන් රථයට මදක් ඉදිරියට යන මෙන් පවසා අප පා ගමනින් ඉදිරියට ගියේ පාරේ වූ දුෂ්කරතාවය නිසාය.

අතරමග පිහිටි ස්ථිර කමත් බිමක්

අතරමගදී හමුවූ ගැමි ගෙදරක විසූ ගැහැණියක් ඇය සතුව විකිණීමට ඇති හොඳ කිතුල් පැණි සහ හකුරු ගැන කියූ පසු අප නඩයේ කිහිප දෙනෙක් ඒවා මිළදී ගැනීමට නතර විය. මේ වන විට දවසේ නිමාව සටහන් වීමට ආසන්න වී තිබුනද අප හට ඉන් පිටව යාමට වැඩි උනන්දුවක් තිබුනේද නැත. මද වේලාවකට පසු වාහනයට නැගී පිටත් වූ අප හට කෝබට් කපොල්ල ආසන්නයේදී හමුවන කඳු සහිත කොටසේදී වාහනයෙන් බැසීමට සිදු විය. ඒ වනවිට වැසිබර කාලගුණය නිසා අඳුරු බවක් ඉසිළු නිසා ජායාරුප ගැනීමේ හැකියාවක්ද නොවිය.

කෝබට් කපොල්ලේ කන්ද නගිමින්

අමුත්තෙක්

කඳු මුදුන බලා

කෝබට් කපොල්ලට පහළින් -ජායාරුපය ගලා/සජ්

වේලාව හවස 05:30 පමණ වන විට ඒ සොඳුරු පරිසරයෙන් වෙන් වී කොළොම්පුරය බලා ආපසු ගමන් ඇරඹීමු.

මී මුරේ සහ කයිකාවල අවට විසූ ගැමියන්ගේ ගැමිකම හා සුහදශීලී බවෙහි අප අසා තිබූ තරමට වඩා යම් අඩුවක් ඇතැයි එහි ගොස් පැමිණි මා හට හැඟුණු දෙයකි. මුදල් ඉස්මතු වූ බවක් සමහර අවස්ථා වලදී ප්‍රදර්ශනය වූ අතර එයට ආසන්නතම හේතුව ලෙස මා දකින්නේ “සූරිය අරණ” චිත්‍රපටය හරහා සහ ඉන් පසුව ගම්මානය වෙත ගලා ආ නාගරික සංස්කෘතිය වීමට ඉඩ ඇතැයි මා විශ්වාස කරමි. පෙර කළකදී JVP කළබල සමයකදී එහි පිහිට වූ පොලිස් හෝ හමුදා මුරපළක් එහි තිබු බවක්ද මා හට කවුරුන් හෝ කියූ බවක් මතකයේ ඇත. එසේ වූවානම් ඒ හරහා ද සැළකිය යුතු සමාජ විපර්යාසයක් සිදු වීමටද ඉඩක් ඇත. නමුත් එම තොරතුරේ නිරවද්‍යතාවය සොයා බැලීමට මා හට නොහැකි විය.

මෙම සටහන ලියන්නට ආරම්භ කල මොහොතේ සහ මේ දක්වාම මී මුරේ ගම්මානය බලා නැවත යාමේ අදහසක් මා හට නොදැනුණි.

මෙම චාරිකාව සම්බන්ධ ජායාරූප වැඩි ප්‍රමාණයක් මා සතුව නැත. එහි ගිය මා රැගෙන ගියේ දිගු නාභි දුරක් ඇති ලෙන්සයක් බැවින් (Telephoto Lens) ළඟ ඇති දෑ හෝ දර්ශන (Scenery) ජායාරූප මා සතුව එතරම් ප්‍රමාණයක් නොමැත. නමුත් චාරිකාව සම්බන්ධ ජායාරූප සොයමින් මිතුරු මිතුරියන්ගේ මුහුණු පොත් පිරික්සූ විට මට අමතකව තිබු සහ මා නොදුටු දසුන් පවා දැකගත හැකි විය. බොහෝ අවස්ථා වලදී මම කුරුළු සහ අනෙකුත් සතුන්ගේ දසුන් ජායාරූප ගත කිරීමට ප්‍රමුඛතාවයක් දෙන බැවින් එවැනි දසුන් වෙත සිත යොමු නොකලා වන්නටද ඇත. ඔවුන් ලබාගත් ජායාරූප නැරඹු පසු නැවත මී මුරේ යාමේ ආශාවක් සිතේ මෝදු වුයේ මටත් නොදැනීමය.

නගරයේ ජීවිතයෙන් හෙම්බත් වූ අයෙකුට පරිසරය විඳීම සඳහා යැමට සුදුසු තැනක් බවට මීමුරේ සඳහන් කලහැකි වුවත් එහි ඇති නියම රසය විඳීම සඳහා දින කිහිපයක් ගැමියන් සමග රුදෙමින් ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් හා මුසුවීමට හැකිනම් මීට වඩා වැඩි යමක් උකහා ගතහැකි වනු ඇති බව මාගේ විශ්වාසයයි. ඊට අමතරව අවට වනයේ සුන්දරත්වය විඳගැනීමටද කාලය වෙන්කර ගතයුතුය.

ඔබ එහි යන්නේනම් පරිසරය ආරක්ෂා වන සේ ඔබගේ ක්‍රියාවන් සිදු කිරීමටත්, මිනිසුනට හා සතුනට කරදර හිරිහැර නොවන සේ කටයුතු කළහැකිනම් වඩා සුදුසුය.

මී මුරේ - Meemure (2008.05.24 සහ 25) පළමු කොටස

එය අවම දින ගණනකින් සංවිධානය වු චාරිකාවක් විය.පරිසරයේ සොඳුරු මතකයන් පසු පස හඹා යාමට අප තුළ ඇති ආශාව නිසා සංවිධානය වූ ගමනකි. ලංකාව පුරා යුද්ධයේ අඳුරු සෙවනැළි වැටී තිබුණු ඒ අවධියේ රටේ මිනිසුන් චාරිකාවක් පවා ගියේනම් ඒ ඉතා කළාතුරකිනි. එසේ ගියත් යන්නේ බොහෝ කරුණු කාරණා සිතා බලාය. එබැවින් අපද යුධ අනතුරු රහිත පරිසරයක පිහිටි මී මුරේ බලා යාමට තීරණය කළෙමු. අනතුරු රහිත වටපිටාවක් බැවින් මෙම චාරිකාවට පිරිස් දායකත්වයේ එතරම් අඩුවක් නොවීය. නමුත් හදිසියේ ගත් තීරණයක් අනුව යාමට ගිවිසගත් මෙම චාරිකාව සංවිධානය කිරීම සඳහා එතරම් කාලයක් නොතිබූ නිසා යම් යම් අඩු පාඩු සිදු වූ බවද කිවයුතුය.

මෙහි සංවිධාන කටයුතු භාරව කටයුතු කිරීම ගලා සහ පෙරා විසින් බාරගෙන තිබූණි. මී මුරේ ගමන පිටත් වීමට නියමිත දිනය සතියකට පෙර බඩා නම්වූ අප මිතුරාගේ මංගල උත්සවය පැවැත්වෙන්නට නියමිතව තිබුණි. ඔහු කරකාර බැන්දේද අප කණ්ඩායමේම සාමාජිකාවකි. මංගල උත්සවයට සහභාගී වීම සඳහා වෑන් රථයක් කුළියට ගැනීමේ කටයුත්ත ගලා බාරගෙන තිබුණේය. නමුත් නියමිත දින පොරොන්දු වූ වෑන් රථය නොපැමිණි අතර වෙනත් සමාගමකට ඇමතුමක් දී හදිසියේ වෙනත් රථයක් සපයා ගැනීමට අපට සිදු විය. එම ගමනේදී සහ ඊට පෙර අවස්ථා කිහිපයකදීත් චාරිකාව සම්බන්ධව සාකච්ජා කළෙමු. අවසානයේ සැමගේ කැමැත්ත වූයේ මීමුරේ බලා යාමය.

ඊට බොහෝ කළකට පෙර  වතාවක නකල්ස් කඳු මුදුන් හරහා මීමුරේ බලා පැමිණීමට ගොස් අතරමං වූ අත්දැකීමක්ද මා සතුව ඇත. නමුදු මෙවර අප හා යාමට එක්වූ පිරිසේ එදින අප සමග අතරමං වූ කිසිවකුත් ඇතුළත් නොවුනි. මීට අමතරව මීමුරේ අවට වටපිවාවේ සුන්දරත්වය ඔප්නැංවූ සූරිය අරණ චිත්‍රපටයද යම් අයුරකින් තවත් කෙනෙකුගේ මනසට බලපෑම් කරන්නට ඇත. කෙසේ හෝ අප සියල්ලෝම පාහේ එහි යෑමට එකහෙළා කැමැත්ත දැක්වීමු. සතියකට පමණ පෙර පාසැල් මිතුරන් කිහිප දෙනෙක් සමග එහි ගොස් පැමිණ තිබූ පෙරා පවා නැවතත් එහි යාමට කැමැත්ත පළ කළේය.

මංගල උත්සවය බලා යාමට පැමිණි වෑන් රථයට කළින්ම ගොඩ වූයේ පෙරාය. තරමක් පසුවී අප වෑනයට ගොඩ වන විට එහි අසුන්ගෙන සිටි පෙරා රියදුරු සමග මිතුරු වී මීමුරේ ගමන එම වාහනයෙන්ම යාම සඳහා පිඹුරුපත් සකසාගෙන තිබුණි. ඔහුගේ යෝජනාව වී තිබුනේ අපව රිවස්ටන් දක්වා රැගෙන යාමත් අප එහි බස්සා රියදුරු තැන වාහනයද රැගෙන ගොස් කැමති තැනෙක නතර වී සිට පසුදින සවස අප හමුවීම සඳහා මීමුරේ බලා පැමිණිය යුතු බවය. රිවස්ටන්හිදී බැස ගන්නා අප පිරිස එහි යම් වේලාවක් නතර වී සිට මීමුරේ දක්වා කැලෑ මාර්ගයක් ඔස්සේ යා යුතුය.

අපූරු සැළසුමක් වූ එහිදී ඔහු බොහෝ දෑ අමතක කර තිබුණි. එනම් අප රැගෙන යන සියළුම බඩු භාණ්ඩ ඔසවාගෙන කැලෑ පාරකින් කිලෝමීරට පහ හයක් හෝ ඊටත් වැඩි දුරක් අප ගමන් කලයුතු වීමත් එයට ගෑස් ලිප් ආහාර ද්‍රව්‍ය ඇඳුම් මළු කැමරා ආම්පන්න වැනි සියළුම දෑද අයත් බවත්ය. එම බඩු භාණ්ඩ නොමැතිව පා ගමනින් යන අප මීමුරේ රාති්‍රය ගත කරන්නේ කෙසේද යන්න ඔහුගේ ටිකිරි මොළයට වැටහී නොමැත. පසුදින අප රැගෙන යාමට සවස් වරුවේ පැමිණෙන වාහනයේ කිසිඳු භාණ්ඩයක් තබා ඒමට නොහැකි බවත් පැහැදිළිය. ඒ මදිවාට එම ගමන සඳහා අප සමග යාමට මාර්ගෝපදේශක මහතකු හෝ නොමැත.

ඔහුගේ සැළසුම ක්‍රියාත්මක කළනොහැකි එකක් බව ගලාගේ සහ මාගේ දැඩි විරෝධය හමුවේ පවා පිළිගැනීමට ඔහු මැළි විය. (ඔහු යෝජනා කළ පරිදි රිවර්ස්ටන් හරහා ගොස් මී මුරේ දෙසට යාමට හැකි නිශ්චිත අඩි පාරක් හෝ නොමැති බව පසුව සනාථ විය. එහි යා හැකි වන්නේ කැලෑව හරහා පමණි. එසේ යාමට අප සමග මගපෙන්වන්නෙකු හෝ නොමැති බවද සිහිපත් කල යුතුය.) ඊටත් එම යෝජනාව අනුව රියදුරු මහතා අපව එහි ඇරලවා  නැවත පසු දින මී මුරේ දෙසින් පැමිණ අපව රැැගෙන යා යුතු විය. එම රියදුරු මහතා ඊට පෙර මීමුරේ ගොස් තිබුනේද නැත. ඔහු හට මාර්ගය සොයා ගැනීමට නොහැකි වුවහොත් දුරකථන සංඥා පවා නොමැති දුෂ්කර පෙදෙසක හිරවන අප පත්වන අපහසුතාවය අමුතුවෙන් තේරුම් කළයුතු නොවේ. එය එතරම් ප්‍රායෝගික නොවන උත්සාහයක් බව ඔහු තේරුම් ගත්තේ බොහෝ වේලාවක් කරුණු තේරුම් කරදීමෙන් පසුවය.
(අපගේ වාසනාවට හෝ චාරිකාවක යම් වගකීමක් එසේ නොමැතිනම් සම්පූර්ණ සංවිධානය ඔහු බාරගත් පසු අපට විඳීමට සිදුවන සිදුවීම් ඉතා අපූරුය. ඒවා පසුව අප යෙදුණු සහ තවදුරටත් යෙදීමට නියමිත චාරිකා වලදී ඔබහට නියත වශයෙන්ම දැන ගැනීමට හැකිවනු ඇත.)

උත්සවය අවසන් වී ආපසු පැමිණීමේදී වාහනයෙන් අවසානයට බැසීමට ඉතිරි වූ මා හට රියදුරු විසින් යම් උපදෙසක් දෙනු ලැබීය. එනම් ෆෝ වීල් වෑන් රථ ඔවුන්ගේ සමාගම සතු බවත් ඉන් එකක් අපගේ කර්තව්‍යය සඳහා කතා කරගන්නා ලෙසත්ය. අප සමග එවැනි විකාර ගමනක් යාම සඳහා ඔහු බිය වූවා වන්නටද ඇත. කෙසේ හෝ ඔහු ලබා දුන් දුරකථන අංකය අනුව පසු දිනෙක ෆෝ වීල් වර්ගයේ වාහනයක් වෙන් කරවා ගැනීමට මා හට හැකි විය. ඒ අතරවාරයේදී කිහිප වතාවක්ම ඇමතුම් දී වාහනය සම්බන්ධව විමසා සිටීමට මා අමතක කලේ නැත. මාගේ කරදරය ඉවසීමට බැරි නිසාවෙන්දෝ පැමිණිමට නියමිත රථයේ රියදුරු මහතාගේ දුරකථන අංකය ආදළ සමාගම මගින් මා හට ලබා දෙන ලදී. මැයි මස 23 දින උදෑසන දුන් දුරකථන අමතුමකදී ඔහු කියා සිටියේ දුර ගමනක් යායුතු බැවින් වාහනයේ තිබූ සුළු අඩුපාඩු කිහිපයක් සාදා ගැනීම සඳහා ගරාජයකට පැමිණි බවත්ය. ඒ සම්බන්ධ නොපැහැදීමක් මා සිතේ මෝදු වන්නට වූයේ මටත් නොදැනීමය. දහවල් වන විටද ඔහු කියා සිටියේ ඒ වන විටත් අළුත්වැඩියාව සිදු වෙමින් පවතින බවය.

නියම ගැටළුව උදා වූයේ 23 වැනි දින සවස් වූ පසු ඔහු හට නැවත ඇමතුමක් දුන් විටදීය. ඒ වන විටත් ඔහුගේ වාහනය ගරාජයේ බවත් එදින රෑ වන විට අළුත්වැඩියාව සම්පූර්ණ කර ගැනීමට හැකි වෙතැයි ඔහු සිතා සිටි බවත්, දැන් පවතින තත්ත්වය අනුව වාහනයේ අළුත්වැඩියාව සම්පූර්ණ කරගත නොහැකි බවත් කීවේය.
ඔහු හා කතා කරන්නට කාලය අපතේ යැවීම අපරාධයක් බව තේරුම් ගත් මා වහාම අදාළ වාහන කුළී ආයතනය වෙත ඇමතුමක් ලබා ගතිමි. චාරිකාව යාමට හැකි පහසුකම් සහිත වෙනත් වෑන් රථයක් පොරෙන්දු වූ වේලාවටම එවන බවට පොරොන්දු වූ පසුව ඇමතුම විසන්ධි කළෙමි. ප්‍රශ්නය තරමක් දුරට සමනය වූ බවක් සිතට දැණුනද කිහිප වතාවක්ම ඔවුන් හා සම්බන්ධ වී තොරතුරු ලබා ගැනීම සිදු කලේ ඔවුන් සම්බන්ධව කිසිඳු පැහැදීමක් මා සිතේ නොවූ නිසාය. ලබා දුන් ඇමතුමක් පාසා අපහට ලබා දීමට එකඟ වූ රථයේ ඇතැයි කියූ පහසුකම් එකින් එක අඩු වන බවක්ද පෙනෙන්නට විය. කළයුතු යමක් නැත. අපගේ ගමන යාම සඳහා එවීමට පොරොන්දු වූ නව රථයේ රියදුරුගේ අංකය ලබා ගැනීමට කටයුතු කළෙමි. කිහිප වතාවක් උත්සාහ කිරීමෙන් පසු ඔහු මාගේ ඇමතුමට පිළිතුරු දුන්නේය. ඒ වනවිට ඔහු දුර ගමනක් ගොස් නැවත කොළඹ බලා පැමිණෙමින් සිටින් බවත් රාත්‍රී 12:30ට පමණ බම්බලපිටියට පැමිණීමට හැකි බවත් පැවසීය.
ප්‍රශ්නය එලෙස නිමා විය. මෙලෙසින් හෝ වාහනයක් සොයා ගැනීමට හැකිවීම අප පත්ව සිටි අපහසුතාවයේ හැටියට මහත් පහසුවකි.

පොරොන්දු වූ වේලාවට ආසන්න වේලාවකදී මා හට දුරකථනයෙන් කතා කල රියදුරු මහතා ඔහුගේ රථයද රැගෙන පැමිණියේය. එය 61 අංක කාණ්ඩය දරණ තරමක් පැරණි වෑන් රථයක් විය. ලැබුන අශ්වයාගේ දත් ගණන් නොකිරීමට මා සිතා ගත්තේ වාහනය පැමිණීමටත් පෙරය. කළින් පොරොන්දු වූ පහසුකම් සම්බන්ධව කතා කිරීමෙන් දැන් පළක් නැත. මෙලෙසින් හෝ වාහනයක් ලැබීම සම්බන්ධව පමණක් මම සතුටු වීමි.
ප්‍රශ්නය අවසන්යැයි මා සිතුවද එය නව මුහුණුවරකින් නැවත පැමිණියේය. මෙම වාහනය අප වෙත එවා ඇත්තේ තාවකාලිකව බවත් අතරමගදී වෙනත් හොඳ වාහනයක් අප වෙනුවෙන් සපයන බවට වූ පොරොන්දුවක් අනුව තමන් පැමිණි බවද නව රියදුරු මහතා කියා සිටියේය. කෙසේ හෝ පැමිණි වාහනයට ගමන සඳහා මිළදීගත් යම් යම් දෑ පටවාටත් අප බම්බලපිටියේ පිහිටි නවාතැන්පළින් චාරිකාවේ මූලාරම්භය සනිටුහන් කළෙමු. අප දෙදෙනාගේ ගමන්මග යොමු වූයේ ගලා ඇතුළු මිතුරු පිරිස ලැගුම්ගෙන සිටි රත්මලානේ බෝඩිම බලාය.

ගමන් අරඹා මද වේලාවකින් අනෝරා වැස්සක් ඇද වැටෙන්නට පටන් ගත්තේය. පෙරදින යාන්තමට මෙන් වැළඳීගෙන ආ සෙම්ප්‍රතිශ්‍යා තත්ත්වයද මේ වන විට දැඩිලෙස වර්ධනය වී තිබුණි. රත්මලාන බෝඩිම ආසන්න වත්ම ගලා වස්සා ගෝනා ඇතුළු පිරිසට ඇමතුම් කිහිපයක් ලබා දුන්නද කිසිවකුගෙන් ප්‍රතිචාරයක් නොවීය. අපේ වසු පැටවුන් තවමත් ඇහැරී නොමැති සෙයකි. තිදෙනාගේම ඡංගම දුරකථන වලට දුන් ඇමතුම් වලට පවා ඇහැරෙන බවක් පෙනෙන්නටද නොමැත. එළියට බැස වැස්සේ තෙමෙමින් ගේට්ටුවෙන් පැනීමටද නොහැක. එම බෝඩිමේ තිබූ ගේට්ටුවෙන් වැසි නොමැති වේලාවකදී පවා පැනීම පහසු නොවීය.

සෑහෙන වේලාවක් එතැන ගතකරමින් ඔවුන් අහැරවා ගැනීමට කෝල් පිට කෝල් ලබා දීමෙන් හෙම්බත්ව සිටි මා හට ඔවුන්ගේ නොසැළකිලිමත් බව සම්බන්ධයෙන් ඇතිවූයේ අසීමිත කෝපයකි. වැස්ස මදක් තුරල් වූ මොහොතක වෑනයෙන් බැසගත් මා පාරෙන් එහා පැත්තට පැන ගත්තේ කළහැකි යමක් ඇත්දැයි සොයා බැලීමටය. ස්වල්ප වේලාවකින් නැවතත් තදින් වහින්නට පටන් ගත්තේය. නැවත වෑනයට ගොඩවීමටද නොහැක, රියදුරු මහතාගේ දුරකථනයද කි්‍රයාවිරහිත වී ඇත. අප සමග මීමුරේ යාමට නියමිත සෑම දෙනාටම පාහේ අමතා ගලා ඇතුළු පිරිස ඇහැරවීමට උත්සාහ කරන ලෙස දන්වා මා තරමක් නිහඬ වූයේ කෝපය නිවා ගැනීමටය. කඩපිළ  අයිනට වී හිටිගෙන සිටි මා හට වැස්සත් සමග පැමිණි හිරිකඩ ප්‍රවාහයකටද ගොදුරු වන්නට සිදු විය. වැස්සේ නැතිනම් සහ මා අසනීපව සිටියේ නැතිනම් ගල් ගෙඩි කිහිපයක් රැගෙන තෙවන මහළේ ඇති ගලාලාගේ බෝඩිමේ වීදුරුවක් කුඩු කිරීම කජු කනවාක් මෙන් පහසු වැඩක් වන්නට ඉඩ තිබුණි. මේ වන විට අප එහි පැමිණ පැය භාගයකට වැඩි වේලාවක් ගත වී තිබුණි. වැස්ස තුරල් වූ පසු පාර පැන වාහනයට ගොඩ වී බලන විට රියදුරු මහතා තද නින්දේ පසු විය. මෙවිටම වාගේ හනියා ඇමතුමක් දී කියා සිටියේ මෙතනට වී බලා සිටීමෙන් පළක් නැති බවත් ඔහුව රැගෙන යාමට පැමිණෙන ලෙසත්ය. ගලා ඇතුළු තිදෙනා පසුව ගන්නා අදහසින් බොරුපන පාරේ නිවසක නතරව සිටි හනී රැගෙන ඒමට පිටත් වීමූ. ඒ යන අතරමගදී නින්දෙන් අවධි වූ ගලා මා හට ඇමතුමක් ලබා දුන්නේය. වේලාවේ හැටියට හැකි පමණින් සහ දන්නා හිංගලෙන් ඌට ඇමතුවත් අධික සෙම්ප්‍රතිෂ්‍යාව නිසා හුස්ම ගත නොහැකි වූ නිසා බැනුම හිතේ හැටියට කළ නොහැකි විය.

හනියා රැගත් අප ආපසු රත්මලාන බලා පැමිණෙන විට ගලා වස්සා සහ ගෝනා යන තිදෙන බඩු මුට්ටුද රැගෙන පාර අයිනේ සිටගෙන උන්හ. මුන් දේව දරුවෝය. වස්සා සාදා දුන් සුප් එකක් එම ප්‍රමාදයට හේතුව ලෙස ඔවුන් දැක්වීය. එය හරියට කැකිල්ලේ නඩු තීන්දුව වැන්නකි. පෙර දිනයේ සාදා දුන් සුපයක් නිසා එකෙකුට බඩේ ගායක් හැදුනු බවත් තව තවත් මොනවාදෝ බේගල් තොගයක් ඇද බාමින් ප්‍රමාදයට හේතු ඉදිරිපත් තලෝය. කරුණු කෙසේ වුවත් හැකි පමණින් තිදෙනාටම අමතා ඊළඟ නැවතුම බලා පිටත් වීමු. ඒ පෙරාගේ අක්කලා කුළියට පදිංචිව සිටි දෙහිවල තිබූ ගෙදරයි. එහි ළඟා වූ අප පිරිසෙන් කිහිප දෙනෙක් නිවස තුළට ගියද ඔවුන් ඉක්මණින් පැමිණෙන බවක් දක්නට නොවීය. ඔවුන් පැමිණියේද විනාඩි 15 ක පමණ ප්‍රමාදයකින් පසුවය.

ගලා ඇතුළු පිරිසේ ප්‍රමාදය හේතුවෙන් පෙරා ඇතුළු පිරිස නැවතත් සාධාරණ ලෙස නින්දට පිවිසී ඇත. එම වරදත් ගලා වස්සා ඇතුළු පිරිස මත පටවා නිදහස් වීමට ඔවුන් උත්සාහ කළහ. ඊළඟට සජානි සහ විචිත්‍රා යන දෙදෙනා වාහනයට ගොඩ විය. උන් දෙදෙනා වාහනයට ගොඩ වීමට කළින් සිටම ප්‍රමාදයට හේතුව සහ ප්‍රමාද වන බව දන්නා නිසාත් ගලා යනු සජ් ගේ වෙන්න මහත්තයා නිසාත් වැඩි දෝස්මුරයක් වැටුනේ නැත. දැන් අප ගමනේය.

මෙම වාහනයේද යම් යම් දෝෂ ඇති බවත් වෙනත් වාහනයක් ගමන සඳහා සපයා ගත යුතු බවත් රියදුරු මහතා වරින් වර මා හට සිහිපත් කර දුන්නේය. වාහනය මාරු කරගැනීම ඔවුන්ගේ කාරියකි. වාහන මාරුව බත්තරමුල්ල ආසන්න ස්ථානයකදී සිදුකිරීම වඩා හොඳ බව පමණක් අපගේ මතය වූයේ අපගේ අවසන් සගයා වූ වන්නී කණ්ඩායමට එක් වීමට නියමිත වූයේද ඒ ආසන්න ස්ථානයකින් වූ නිසාය. අදාළ ස්ථානයේදී වන්නීද වාහනයට ගොඩ විය.

දැන් අප ගමන් ගන්නා රථයේ රියදුරු තැන කඩිමුඩියේ අනෙක් රියදුරු මහතෙකු හා කතාවේ යෙදෙයි. ඔවුන් දෙදෙනාගේ කතාවෙන් අප හට පැහැදිළි වූයේ එම රියදුරු මහතා පැමිණිය නොහැකි බවක් පවසන අයුරුය. රථයේ රියදුරු මහතා අප සමග කියමින් ඔහු වැඩ කරන ආයතනයට සහ අනෙක් රියදුරාට බැන වැදෙන්නට පටන් ගත්තේය. ඉන් පසු ඔහු අකමැත්තෙන් මෙන් ඉදිරිය බලා රථය පදවාගෙන ගියේය. ඒ වෙද්දී අප කඩුවෙල හරහා ගොස් නුවර පාරට අවතීර්ණ වූවා පමණි. චුරු චුරු හඬින් ඇදවැටෙන වැස්සේ අඩුවක් පෙනෙන්ටද නොමැත.

පොරොන්දු වූ රථය නොපැමිණි බැවින් අප ගමන්ගත් වාහනය මී මුරේ මාර්ගයේ යා හැකිද නොහැකිද යන්න ගැන කතා බහක්ද අප පිරිසේ සිටි දැනමුත්තන් අතරින් මතුවෙමින් පැවතිණි. ඔවුන් ඇසූ පැනයකට පිළිතුරු වශයෙන් වාහනයේ ෆොග් ලයිට් නොමැති බව පැවසුවේ රියදුරු තැනය. එහිදී දැඩි ලෙස අදහස් දැක්වූ පෙරා කියා සිටියේ ෆොග් ලයිට් නොමැතිව එහි යා නොහැකි බවකි. රියදුරු මහතා රථයේ වේගය මදක් බාල කරද්දීම වාගේ ෆොග් ලයිට් සම්බන්ධව මගේ සහ ගලාගේ හඬ අවධි විය. ඉන් මදක් පසුබට වූ රියදුරු මහතා එය එතරම් ගැටළුවක් නොවන බව දන්නා නිසාදෝ වේගය බාලකර තිබූ රථයේ වේගය තරමක් වැඩි කළේය. ඉන් පසුව පෙරාගේ ඊළඟ ප්‍රශ්නය වූයේ මෙහි ෆෝ වීල් තිබේද යන්නයි. රියදුරු තැනගේ පිළිතුර වූයේ එහි ෆෝ වීල්ද නොමැති බවය.

එහිදී වහාම සභාව මැදට පැනගත් පෙරා "මේ වාහනේ නම් මී මුරේ යන්න බැහැ, ෆෝ වීල් නැතුව කොහොමද මීමුරේ යන්නේ" කියා බොහෝ වැදගත් බවක් ආරූඩ කරගෙන පැවසීය. එසේ පවසා වැදගත් ලෙස පපුව හරහා අත්දෙක බැඳගෙන නිහඬ විය.

අඬන්න සිටි මිනිහාට ඇඟිල්ලෙන් අනිනවා කියන්නේ මේවාටය. රියදුරු තැනද හැකිවෙර යොදා දැඩි බ්රේක් පහරක් ගසා වෑන් රථය පාරේ අයිනකට කර නතර කලේය. එවැනි මෝඩ කතාවක් මෙවැනි මොහොතක කවුරුන් හෝ කියාවියැයි සිහිනෙකින්වත් සිතාගත නොහැකි වුවත් පෙරා නිර්ලොභීව එම ක්‍රියාව සිදු කළේය.
එසේනම් අපට වෙනත් වාහනයක් සොයාගෙන මීමුරේ බලා යන මෙන් රියදුරු තැන පවසා සිටියේය. ඔහු ඒ වනවිට වාහනයේ එන්ජිමද ක්‍රියාවිරහිත කොට තිබිණි. ෆෝ වීල් සහ ෆොග් ලයිට්  කෙසේ වෙතත් මේ මළ පාන්දර වෙනත් වාහනයක් සොයා ගැනීම පවා ප්‍රායෝගිකව කළ නොහැකි දෙයකි.

එවේලේ මට ඇති වූ කෝපය කෙසේ හෝ පාලනය කරගත් මා විසින් දැඩි සංයමයකින් යුතුව පෙරාගෙන් ප්‍රශ්න කිහිපයක් විමසා සිටියේය. ගියවර (සතියකට හෝ දෙකකට පෙර) ඔවුන් ගිය වාහනයේ ෆෝ වීල් තිබුනාද කියා මා ඇසුවෙමි. එයට පිළිතුර වූයේ "නැත" යන්නය. කළින් වර ෆෝ වීල් නැතුව ගියා නම් මෙවර අපට යාමට බැරි වීමට හේතුව කුමක්දැයි ඇසූ පසු පිළිතුර වූයේ ගියවර කිහිප වතාවක් වාහනය තල්ලූ කිරීමට සිදු වූ බව පමණි.

වානහය හදිසියේ තල්ලූ කිරීමට වුවහොත් එසේ කිරීමට කිසිම බාධාවක් නැති බව පැහැදිළිය. සියල්ලටම පෙර මීට මුල්වූ පෙරා හට සියල්ල බොහෝ අලංකාර වූ භාෂා භාවිතයකින් යුතුව සියල්ල පහදා දීම සිදුවිය. ඉන්පසුව එළඹියේ රියදුරාගේ වාරයයි. ඔහු හට බැන වැදීමට සිදු වූයේ ඔහු අයත් සමාගම එවීමට පොරොන්දු වූ වර්ගයේ රථයක් අප වෙත නොඑවීම සම්බන්ධව සහ ඔවුන්ගේ වැරදි සඳහා අප හට වන්දි ගෙවන ලෙස පැවැසීම නිසාත්ය.

අප වාහනය ඉල්ලු අවස්ථාවේ එම පහසුකම් දෙකම සහිත රථයක් ඉල්ලු බවත් ඒවා නොමැති රථයක් එවීම අපගේ ප්‍රශ්නයක් නොවන බවත් ඉතා පැහැදිළිව ඔහු හටද පහදා දීමට සිදුවිය. එමෙන්ම මේ මොහොතේ වාහන සෙවීම කළහැකි ආකාරයද ඔහුගෙන්ම විමසීමි.
බැන වැදීම් කිහිපයකින් පසුව ගමන පිටත් වීමේ මූලික කරදර සියල්ල පාහේ හමාර විය. සුළු වේලාවකින් රථය පණ ගන්වාගෙන ගමන පිටත් වීමට රියදුරු මහතා ක්‍රියා කළේය.

පසුව හෙළි වූයේ මෙම රථය අප කතා කල සමාගමට අයත් එකක් නොවන බවත් වාහන නොමැතිකම නිසා වෙනත් ආයතනයකින් කතාකොටගත් වාහනයක් බවත්ය. කෙසේ හෝ පාන්දර දෙකට පමණ වෙනත් වාහනයක් සොයා ගැනීමට සිදු වීමේ අභාග්‍යයෙන් අප මිදුණි.

ඒ වරද සම්බන්ධව නිසි පරිදි පෙරා හට බැන වැදීමටද නොහැකි වූ බව මා අදද පවසන්නේ අවංක කණගාටුවෙනි. මන්ද යත් එවැනි වේලාවක එවැනි මෝඩ කතාවක් කීම සිහි කල්පනාවක් ඇති මිනිසෙකුට කළ හැකියැයි මා විශ්වාස නොකරන නිසාත් වාහන සෙවීම බාර ගත් ඔවුන් ඒ සඳහා නිසි දායකත්වයක් නොදුන් නිසාත්ය. ඒ නැතත් තත්ත්වය නොදැන එවැනි ප්‍රකාශයක් කළද එයද වරදකි. මන්ද යත් ඒ වේලාවේ කළහැකි වෙනත් යමක් නොමැති නිසාත්ය.

මදක් දුර ගිය වාහනය තේ උගුරක් බීම සඳහා රාත්‍රී කඩයක නතර කළේය. වාහනයේ යන අතරමගදී කෑමට සැන්විච් සාදාගෙන එන මෙන් පෙරාට පැවසූවේ රාත්‍රියට ඇහැරී සිටින විට දැනෙන බඩගින්න අත්දැක ඇති නිසාය. නමුත් සුනේත්‍රා සහ සඳරේකා යන දෙදෙනා එය සම්පූර්ණයෙන් සිදු නොකළ බවක් කියු පෙරා වෙන වෙනම ගෙන ආ පාන් පෙතිත්, සැමන් සහ ළුෑනු මිශ්‍රණයක් අප වෙත දිගහැරියේය. සැන්ඩ්විච් පෙති තුන හතරක් කෑමෙන් මැදියම් රාත්‍රියේ දැනෙන බඩගින්න නිවා ගැනීමට බලා සිටි අවස්ථාව ගිළිහී ඇත. එමෙන්ම සිතේ ඇතිවූ අවුල් සහගත තත්ත්වය තවමත් පහව ගොස් නොමැත. කාගේදෝ තේ කෝප්පයකින් උගුරක් පමණ බී නැවතත් වාහනයට ගොඩ වී බලා සිටියේ මිතුරන් පැමිණෙන තෙක්ය.
දැන්ම පිටත් වීමට හැකියාවක් නොමැති බවක් කියවුනේ ඒ අතරතුරේදීය. රාත්‍රී ආහාරය ලෙස වස්සා සාදා දුන් සුප් බී සෑදුනු බඩේ අමාරුවක ප්‍රතිඵලය ගෝනා අත්විඳිමින් සිටියේය. එනිසා සිදු වූ ප්‍රමාදයකි මෙය.

නැවත ගමන් ආරම්භ කළ පසු රියදුරුගේ මුහුණේ ඇඳී ඇති නිදිමත ස්වභාවය අප සිත් තුළ බියක් ඇති කරවීය. එනිසාවෙන් ඉදිරිපස අසුනේ සිටින දෙදෙනා වෙත දැඩි වගකීමක් ඇති බවද පෙන්වා දුනිමු. ගෝනා මල්ලී කිසිදු අපහසුවකින් තොරව එම වගකීම ඉටු කළේය. ඔහු කතා මල්ලක් සේ රියදුරු සමග අනන් මනන් කියවමින් ගමන් කරයි.

කවුරුත් ගණන් නොගත් පාන් මල්ල සහ සැමන් සහිත භාජනය අප අසළම තිබීම නිසාත් බඩගින්න දරුණු වූ නිසාත් මම සහ හනී බඩගින්න අඩුවනතුරු පාන් පෙති කිහිපයක් කැවෙමු. ඒ කඩාගත් පාන් කැබලි සැමන් මිශ්‍රණයේ හොද්දක ඔබාගෙන කන ආකාරයෙන් කෑමෙනි. අනතුරුව පිටිපස සිටින පිරිසටද පාන් කෑමට අශාව ඇති විය.
උදෑසන හත පමණ වන විට හුන්නස්ගිරිය වෙත පැමිණීමට අප සමත් විය. එහිදී කොළඹින් මිළදී ගැනීමට නොහැකි වූ භාණ්ඩ වර්ග කිහිපයක් මිළදී ගත්තෙමු. රියදුරු මහතා විසින් වාහනයේ ගෙවී ගිය ටයරයක් ඉවත් කර ඔහු රැගෙන ආ වෙනත් ටයරයක් සවි කර ගැනීමට කල් ගන්නා අතරතුරේදී අප පිරිස තේ පානයකින් සහ වඩේ වැනි සුළු කෑම වේලකින් සප්පායම් වීමු. නමුත් ටික වේලාවකින් මා හට වැටහී ගිය තවත් වැදගත් කාරණයක්නම් එම රථයේ ඇත්තේ අමතර රෝදයක් නොව අමතර ටයරයක් පමණක් බවය. ඒ බව දුටුවේ මම සහ ගලා පමණකි. ඒ අප දෙදෙනා එහි වූ ඉන්ධන පිරිවුම්හලේ ඇති වැසිකිළියේ සිරි නැරඹීමට ගොස් එන අතරතුරේදීය.

අමතර රෝදයක් ඇතත් නැතත් වනගත දුෂ්කර ගමකදී විය හැකි දෑ බොහෝය. කෙසේ නමුත් මෙය අන් අයට කීමෙන් සිදු වන්නේ බියක් ඇති වීම පමණක් නිසා එය කීමෙන් වැළකී සිටීමට අප දෙදෙනා තීරණය කළෙමු.
කෙසේ හෝ මී මුරේ යන ගමනේ ඊළඟ කොටස ආරම්භ විය. කෝබට් කපොල්ල දක්වා ඇති මාර්ගයේ තැනින් තැන තාර දමා ඇතත් එය ගැළවී විනාශ වී ගොස් තිබුණි. ධාවනය ඉතාම අපහසුය. විශාල කඳු කිහිපයක් තරණය කිරීමටද සිදුවිය.

නම මතක නැත

Autumn Leaf නම් සමනළයෙක්, සොයා ගැනීමට අපහසු වර්ගයකි

කෝබට් කපොල්ලේදී ටික වේලාවක් නතර වී ඡායාරූප ගැනීමද එහා මෙහා යමින් පරිසරයේ රස විඳීමටද කාලය ගත විය. පැයකට පමණ ආසන්න කාලයකින් අනතුරුව නැවතත් ගමන් ඇරඹීමේදී භූමියේ විෂමතාව මැනවින් කැපී පෙනුනි. තාර දැමූ බවට ඉතිරි වී තිබුනේ සළකුණු කිහිපයක් පමණි. කෙසේ නමුත් කයිකාවල දක්වා ගමනේදී ඉතාම අපහසුවකින් එගොඩ විය යුතු බවට කිවහැකි ස්ථාන එතරම් නොවීය. සැබැවින්ම අපහසු බවක් පෙනෙන ස්ථාන කිහිපයකදී එතරම් අපහසුවකින් තොරව රථය එතෙර වූ අවස්ථාද විය. නමුත් නගරයේ පාරවල් වල පමණක් ධාවනයේ යෙදෙන රියදුරෙකුගෙන් බලාපොරොත්තු වන ප්‍රමාණයට වඩා ඉතා වැඩි දක්ෂතාවයක් රියදුරු මහතා ප්‍රදර්ශණය කල බව අපගේ පොදු අදහස විය.

මෙලෙසින් නොයෙකුත් අපහසුතා මධ්‍යයේ කයිකාවල ආසන්නයට පැමිණි විට මාර්ගයේ ස්වභාවය තරමක් හොඳ අතට හැරී තිඛෙනු දක්නට හැකි විය. නමුත් නියම අපහසුතාවය දක්නට හැකි වූයේ ඉන් අනතුරුවය. එක් ස්ථානයක දී ගමේ ගහැණියක් අප හා පැවසූයේ එම ස්ථානයෙන්  එහාට යාමට නොහැකි බවය. අළුතෙන් දැමූ කොන්ක්‍රීටයක් අපගේ ගමනට අවහිරයක් වී ඇත. අප හට කාරණය කියූ ගැමිලියගේ නිවස එම ස්ථානයේම වූ අතර අප පැමිණි වාහනය රියදුරු සමග එහි දමා යාම හැර වෙනත් විකල්පයක් නොවීය. ඔහුගේ ආහාර වේල් කිහිපය සැපයීමද ඇයටම පැවරූ අප ඒ සඳහා යම් මුදලක් ගෙවීමටද එකඟ විය. මෙවිට වේලාව පසුවරු 1:30ට පමණ ආසන්න වී තිබුණි.

එම අවස්ථාවේදීම වාගේ ජීප් රථයක් මී මුරේ දෙසට අප පසුකරගෙන ගමන් ගත් අතර එය ගියේ කෙසේදැයි විමසීමට මම වන්නී සහ හනී යන තිදෙන ඉදිරියට ගියෙමු. ටික වේලාවකින්ම ගැහැණුන් දෙදෙනෙක් අධික කෝපයෙන් යුතුව දින දෙක තුනක් පැරණි කොන්ක්‍රිටය හරහා ගමන්ගත් ජීප් රථයේ පිරිසට බැණ වැදෙමින් අප ඉදිරියට පැමිණියෝය. එය හරහා යනවානම් මැම්බර් මහතාගෙන් අවසර ලබා ගත යුතු බවක්ද කියමින් ඔවුන් අප පසු කරගෙන ගියෝය. පෙරේදා දැමුවායැයි පැවසූ කොන්ක්‍රීටය මේ වන විට හොඳින් වියැළී ඇති බව පෙනෙන්නට විය. එය හරහා යාමට අවසර ගැනීමේ හැකියාව ජීප් රථය නිසා තවත් වැඩි විය. අප ඉදිරියට පැමිණි ගැහැණුන් දෙදෙනා නියමාකාරව අපගේ පිරිස ඉදිරිපිටදීද හැසිරී ඇති බව පසුව දැන ගන්නට ලැබුණි. වෑන් රථය නතර කල නිවස ඉදිරිපිටදීද නතර වූ ඔවුන් ජීප් රථයේ ගිය පිරිසට බැන වැදී ඇත.

මෙයින් සිදු වූයේ පයින් යාමේ අදහස අප පිරිසට ඇති වීමය. අප ආපසු පැමිණෙන විටත් බෑග් මළු සහ කුඩා ගෑස් ටැංකියද එල්ලා ගත් අප කණ්ඩායම ඉදිරියට පැමිණෙමින් සිටියහ. අප තිදෙනාද පැමිණ ඉතිරි බෑග් මළු කිහිපයත් රැගෙන ඉදිරිය බලා පිය මැන්නෙමු. එහි සිට කයිකාවල හන්දිය දක්වාද කිලෝමීටර දෙකක පමණ දුරක් ඇති බව දැනගන්නට ලැබුණි. එම දුර ගෙවා යාම පවා ඉතා වෙහෙසකර කටයුත්තක් විය. පෙරාගේ යෝජනාව අනුව කිලෝමීටර ගණනක් කැලේ මැදින් මෙම බඩු මුට්ටු තොගයම ඔසවාගෙන යාමට සිදු වූයේනම් කෙසේ වන්නට තිබුණිද. කයිකාවල බොහෝ සුන්දර ස්ථානයකි. නමුත් අප එහි පැමිණෙන විටම වාගේ තවත් වෑන් රථයක් අපට පමණක් පැනගත නොහැකි කඩුල්ලක් වූ නව කොන්ක්‍රිටය හරහා පැමිණ කයිකාවලට හන්දිය දක්වාම පැමිණියේය. කළින් පැමිණි ජීප් රථයද එහි විය.

අපහට පමණක් සාධාරණ වන්නට සිදුවීම සම්බන්ධව බොහෝ සිත් අමනාපයෙන් යුතුව දිවා ආහාරය පිසීමේ කටයුතු සූදානම් කළෙමු. ඒ අතර ඇලේ බැස දිය නෑමටද අමතක නොකළෙමු. හාල් සෝදා ලිප තබා එදින දිවා ආහාරය වශයෙන් පරිප්පු සහ කරවල බැදුමක් පිළියෙල කිරීමේ මූලික කටයුතු පිළියෙල කළෙමු. ටික වේලාවකින් මම සහ ගලා දෙදෙනා අප පැමිණි වෑන් රථයද මෙහි රැගෙන ඒමට පිටත් විය. අධික ලෙස දහඩිය වගුරවමින් වෑන් රථය වෙත පැමිණෙන විට රියදුරු මහතා හොඳ නින්දක පසු විය. ඔහු ඇහැරවාගෙන එහි සිටි කාන්තාවටද අප යන බව පවසා කයිකාවල බලා වෑනය රැගෙන යාමට අප සමත් විය.

අප ආපසු පැමිණෙන විට පරිප්පු හොද්ද ලිප මත තබා තිබුණි. පරිප්පුව වඩා හොඳ පරිප්පු ඇට වෙන්ව පෙනෙන සේ (බාගෙට අමුවෙන් මෙන්) පිසූ විට බව පැවසූ කාන්තා පාර්ශවය කෑම පිසීමේ කටයුත්තෙන් වහාම නෙරපා හැරීමට අපි කටයුතු කළෙමු. ඒ අතරවාරයේ කරවල බැදුම සෑදීම සඳහා අවැසි අඩු වැඩියද සකසා ගත්තෙමු.

ගමේ පොඩි එව්වෝ දෙන්නෙක් දිය ඇල්ල අසළ දිය නාමින්

මේ අපේ සෙට් එක, මම නැත

මේ ඉන්නේ දඟලන දළඹුවෝ රංචුවක්. උන් ගාවට ගිහිං අපි කතා කලත් උන් ගැස්සිලා වගේ නටන්න ගන්නවා

ආහාර පිසෙමින් පවතින අතරතුරේදී සියළු දෙනාම පාහේ ස්නානය කිරීමද නොකඩවා සිදු කළහ. නෑම අවසානයේ දැනෙන අධික බඩගින්නක්ද සමගින් සියල්ලෝම ගොඩ පැමිණියෝය. එම බඩගින්න නිවා ගැනීම ලෙහෙසි පහසු කටයුත්තක් නොවේ. අප රැගෙන ගොස් තිබුනේ පිඟන් හයක් පමණක් නිසා කෑම ඛෙදා ගැනීම සාමූහිකව සිදු කළයුතුය. ප්‍රශ්නයක් නැත අප බත් පිසීමට රැගෙන ගිය විශාල භාජනයේ පියන අප පස් හය දෙනෙකුගේ පොදු පළඟාන බවට පත් විය. කෙසේ හෝ සියළුම දෙනා කිහිප වර බැගින් බත් ඛෙදාගෙන කෑ අතර අන්තිමේදී අප කෑ ප්‍රමාණය ඇතිද මදිද යන්න ගැන පවා වැටහීමක් අප සතුව නොවීය.

දිවා ආහාරයෙන් අනතුරුව සවස 3:30 ට පමණ ආසන්න වේලාවකදී මී මුරේ බලා ගමන් ආරම්භ කළෙමු.

මී මුරේ ගම්මානය බලා යෑම ඉතිරි කොටසින්....